Πέμπτη, 01 Φεβρουάριος 2018

Η "περίληψη" είναι μέρος του σεναρίου της απαξίωσης

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(15 ψήφο)

Στο μυαλό αρκετών φίλων του Παναθηναϊκού, η πρόσφατη ιστορία του "τριφυλλιού", που οδήγησε στην κατάντια της ποδοσφαιρικής ομάδας, συνοψίζεται σε μια... περίληψη. Σε μια καθοδηγούμενη εντέχνως περίληψη.

Ποια είναι αυτή;

Η εξής:

Πριν από δέκα χρόνια ο Παναθηναϊκός είχε μια ισχυρή διοίκηση. Χωρίς οικονομικά προβλήματα, αλλά με μια πολύ καλή ομάδα που ξεχώριζε στην Ευρώπη.

Μέχρι που... εμφανίστηκαν κάποιοι "κακοί" πολυμετοχικοί που έβγαλαν τον κόσμο στον δρόμο (συλλαλητήριο) σκόρπισαν δεκάδες εκατομμύρια, χρέωσαν την ΠΑΕ και την παρέδωσαν στον Αλαφούζο που την οδηγεί στα βράχια.

Όσοι δεν ασχολούνται με τις "λεπτομέρειες" ή δεν έχουν δυνατή μνήμη ή θέλουν να έχουν επιλλεκτικές θύμησες, έχουν αυτή την ιστορία ως κεντρική ιδέα.

 

Ωστόσο εάν δεν προσθέσουμε τα κομμάτια που λείπουν από το "άδειο" παζλ της περίληψης, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε μια αλλόκοτη εικόνα. Μια λανθασμένη εικόνα.

 

Ας προσθέσουμε, λοιπόν, κάποια σημαντικά κομμάτια του παζλ

 

1) Η οικογένεια Βαρδινογιάννη άρχισε να δέχεται κριτική από τον κόσμο ή εάν θέλετε από μια μερίδα του κόσμου από το 1993! Δεκαπέντε χρόνια πριν εμφανιστούν οι πολυμετοχικοί. Από το παιχνίδι με την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Αρχικά η γκρίνια είχε να κάνει με τις μεγάλες δαπάνες του μπασκετικού Παναθηναϊκού κόντρα στην σφικτή οικονομική της ΠΑΕ.

Ωστόσο το δίπολο Βαρδινογιάννης - Γιαννακόπουλος μεγάλωσε τα χρόνια που ακολούθησαν και ειδικά τα χρόνια της πράσινης παντοκρατορίας στο μπάσκετ (σε Ελλάδα και Ευρώπη) και τα χρόνια της... παράγκας στο ποδόσφαιρο, όπου η ΠΑΕ έδειχνε αδύνατη να προστατέψει την ομάδα από την κυριαρχία του Ολυμπιακού.

Οπότε το κύμα αγανάκτησης - πικρίας του κόσμου για την οικογένεια Βαρδινογιάννη δεν είχε να κάνει με τους... πολυμετοχικούς, αλλά για την στάση της ίδιας απέναντι στον Ολυμπιακό του Κόκκαλη, αλλά και στον Παναθηναϊκό του Γιαννακόπουλου.

Εξ ου και το σύνθημα τουλάχιστον δύο δεκαετιών: "Παύλο θεέ πάρε την ΠΑΕ".

Αυτό το κύμα αγανάκτησης έβγαλε τον κόσμο στον δρόμο, αφού κανείς παράγοντας - επιχειρηματίας "πολυμετοχικός" ζήτησε από τον κόσμο να επαναστατήσει!

 

2) Σε ότι αφορά το περίφημο συλλαλητήριο που θεωρείται ως σημείο... απομάκρυνσης της οικογένειας Βαρδινογιάννης, προφανώς μιλάμε για ανέκδοτο. Η αλήθεια είναι ότι το κεντρικό σύνθημα ήταν... "Φύγε", αλλά η οικογένεια επέλεξε να παραμείνει ως μεγαλομέτοχος. Επαναλαμβάνω επέλεξε να παραμείνει ως μεγαλομέτοχος, ελέγχοντας πλήρως την διοίκηση επί πολυμετοχικότητας. Ουδέποτε έφυγε κατά τη διάρκεια της πολυμετοχικότητας και μέχρι την ημέρα που παρέδωσε τις μετοχές της στον Γιάννη Αλαφούζο.

Οπότε όσα λέγονται και γράφονται ότι ο κόσμος έδιωξε την οικογένεια είναι τεράστιο ψέμα. Η οικογένεια παρέδωσε τις μετοχές στον Αλαφούζο και μάλιστα χωρίς αντίτιμο, όταν ήθελε να φύγει για άλλους λόγους, που δεν είχαν κάνουν με την συνθηματολογία.

Εάν ήθελε να φύγει για τα συνθήματα, θα το είχε πράξει δύο φορές που ζήτησε ο Παύλος Γιαννακόπουλος την ΠΑΕ (και τότε τα άκουγαν από την εξέδρα) ή όταν εμφανίστηκε η ΠΕΚ. Ωστόσο σε όλες τις "ευκαιρίες" να φύγει, επέλεξε να παραμείνει...

 

3) Για τα οικονομικά έχουν ειπωθεί πάρα πολλά. Η αλήθεια είναι ότι επί πολυμετοχικότητας μπήκαν περίπου 63 εκατ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα τοποθετήθηκαν σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, κάτι που σημαίνει ότι δεν έγινε καμία αγορά μετοχών. Γι' αυτό και είναι αστείο να λέμε ότι οι "πολυμετοχικοί" αγόρασαν τις μετοχές από τον Βαρδινογιάννη.

Όντως θα μπορούσε ο Βαρδινογιάννης να φύγει, πουλώντας τις μετοχές του, αλλά αυτό δεν συνέβη και ήταν και το μεγαλύτερο λάθος στην ιστορία της πολυμετοχικότητας. Διότι εάν ο Βαρδιογιάννης πούλαγε τις μετοχές του και έφευγε δεν θα είχε καμία ευθύνη για τη συνέχεια. Αντιθέτως επέλεξε να τις κρατήσει ως μεγαλομέτοχος, οπότε έχει και το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για όσα έγιναν επί πολυμετοχικότητας και φυσικά για το γεγονός ότι παρέδωσε τα ηνία στον Αλαφούζο.

 

4) Το γεγονός ότι έγιναν λάθη στη διαχείριση των χρημάτων, με λανθασμένες μεταγραφές, δεν χρειάζεται να είσαι ο γκουρού του ποδοσφαίρου για να το αντιληφθείς. Ωστόσο αυτό συμβαίνει σε όλες τις ομάδες. Ανεξαρτήτου μπάτζετ.

Το πρόβλημα ήταν ότι οι μέτοχοι "πλακώθηκαν" και αντί να κάνουν νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, επέλεξαν να γίνουν μπίλιες, με αποκορύφωμα το παρκάρισμα των μετοχών από την πλευρά του μεγαλομετόχου.

Για να το ξεκαθαρίσω. Εάν η συμφωνία του 2008 ήταν να μπουν 60 εκατ. ευρώ και με αυτά τα χρήματα να "ζήσει" ο Παναθηναϊκός την επόμενη 10ετία, προφανώς μιλάμε για "εγκληματική ενέργεια" εκ μέρους της διοίκησης.

Ωστόσο δεν υπήρξε καμία τέτοια συμφωνία. Καμία. Αντιθέτως η λογική της πολυμετοχικότητας ήταν να υπάρχει μια διαρκής οικονομική ενίσχυση της ΠΑΕ από τους μετόχους. Αυτό που επιχειρήθηκε να γίνει το 2011, αλλά όταν ήρθε η ώρα της καταβολής των χρημάτων, εμφανίστηκαν μόνο ο Βγενόπουλος και ο Πολέμης. Οι άλλοι εξαφανίστηκαν...

 

5) Την εικόνα των οικονομικών της ΠΑΕ είναι αλήθεια ότι την γνωρίζουν ελάχιστοι άνθρωποι. Η ευρεία μάζα είχε μια εκτενή εικόνα των οικονομικών μέχρι το 2011 που ήταν και η τελευταία φορά που δημοσιοποιήθηκε το ενημερωτικό δελτίο της ΠΑΕ. Εκ τότε η ενημέρωση ήταν από τους ισολογισμούς της ΠΑΕ, στους οποίους εννοείται δεν υπάρχει λεπτομερή καταγραφή των δεδομένων.

Οπότε τα περί "μαύρης τρύπας" είναι κάτι που ουδείς από εμάς μπορεί να γνωρίζει. Όπως και το ενδεχόμενο ο Γιάννης Αλαφούζος, κατά δήλωσή του, να έχει βάλει 40 εκατ. ευρώ!!!

 

6) Σε ότι αφορά το καθαρά αγωνιστικό σκέλος. Η ιστορία του Παναθηναϊκού επί Βαρδινογιάννηδων χωρίζεται σε τρεις περιόδους. Στην πρώτη με Βαρδή - Γιώργο και Θόδωρο που ο Παναθηναϊκός λειτουργεί ως μια ΠΑΕ υψηλών απαιτήσεων και δυνατοτήτων. Με πολλές και καλές μεταγραφές. Με τη δημιουργία του αθλητικού κέντρου της Παιανίας. Με Πρωταθλήματα - Κύπελλα και μεγάλες πορείες στην Ευρώπη...

Μετά τον θάνατο του Θόδωρου όλα άλλαξαν. Ο Παναθηναϊκός εκτροχιάστηκε. Ο Βαρδής αποσύρθηκε και ο Γιώργος βρέθηκε χωρίς "όπλα" απέναντι στον τυφώνα Κόκκαλη και της παράγκας. Για να ακριβολογούμε ο Γιώργος αρνήθηκε τα δώρα της "παράγκας", η οποία πήγε στους... απέναντι.

Η τρίτη περίοδος ήταν με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη στο τιμόνι. Με μεγάλες δαπάνες τα πρώτα χρόνια, με την δημιουργία μιας πολύ ισχυρής ομάδας, με επιτυχίες στην Ευρώπη, την κατάκτηση ενός νταμπλ, αλλά της αντίστροφης πορείας μετά το 2004. Με λανθασμένες επιλογές, χαμήλωμα του μπάτζετ και απομάκρυνση όλων των παικτών της τριετίας 2000-03. Με εξαίρεση το 2004, άφησε την παράγκα να κάνει ότι θέλει...

 

 

Όλα αυτά και άλλα πολλά είναι "γεγονότα" που εντέχνως τα ξεχνάει η πλειοψηφία των ΜΜΕ, δημιουργώντας και το αλαλούμ στο μυαλό των φίλων της ομάδας...

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter