Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2012

Ο διχασμός για Φερέιρα και ο πόλεμος στους προκατόχους του!

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφο)

Στον Παναθηναϊκό, όπου φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια οι "διχαστικές" τάσεις, δεν θα μπορούσε να την γλιτώσει ο Ζεσουάλδο Φερέιρα. Από την μια οι... Ζεσουαλδικοί και από την άλλοι οι... Φερεϊκοί!

Καταρχήν αυτό που θα πρέπει να έχουν όλοι στο μυαλό τους, είναι ότι ο Παναθηναϊκός είναι πάνω από πρόσωπα και καταστάσεις.

 

Ο Φερέιρα είναι προφανώς ένας εξαιρετικός προπονητής, αφού κατάφερε να δουλέψει σε μια ομάδα υψηλού επιπέδου όπως είναι η Πόρτο.

Η παρουσία του στον Παναθηναϊκό δεν είναι ούτε άσπρο, ούτε μαύρο. Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους, που είναι σε μια ομάδα με σωρεία προβλημάτων.

 

Η αλήθεια είναι ότι δεν δούλεψε ΠΟΤΕ σε νορμάλ συνθήκες. Για 1,5 χρόνο ήταν στον πάγκο, χωρίς να υπάρχει κανονική διοίκηση. Δεν είχε ποτέ μεγάλο μπάτζετ στα χέρια του για μεταγραφικές κινήσεις και βίωσε την κυριαρχία Μαρινάκη στα κέντρα αποφάσεων, με ότι αυτό συνεπάγεται.

 

Από την άλλη είχε δύο ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς από ομάδες σαφώς χειρότερες από τον Παναθηναϊκό, το περσινό καλοκαίρι (Οντένσε, Μακάμπι Τελ Αβίβ) και έναν αποκλεισμό από μια σαφώς καλύτερη ομάδα φέτος (Μάλαγα).

Επίσης είχε δύο αποκλεισμούς στο Κύπελλο (ΑΕΚ, Πανιώνιος), που σηκώνουν μεγάλη κουβέντα...

 

Πιστώνεται κάποιες καλές μεταγραφικές κινήσεις με λίγα (σχετικά) χρήματα, όπως των Ζέκα, Κουίνσι, Σισοκό, την βελτίωση ποδοσφαιριστών (Χριστοδουλόπουλος, Μαρίνος), αλλά και την ανάδειξη ποδοσφαιριστών, όπως οι Μαυρίας, Καπίνο και τώρα ο Λαγός.

 

Χρεώνεται τα "κολλήματα" που είχε και έχει και κάποιους άλλους, όπως ο Καραγκούνης, αλλά και ο Πετρόπουλος, τους οποίους είναι επίσης φανερό ότι τους αδίκησε.

 

Επαναλαμβάνω το... πόρισμα για τον Φερέιρα, δεν είναι ούτε μαύρο, ούτε άσπρο, ούτε νομίζω ότι μπορεί να κριθεί τώρα.

Είναι άδικο και γι' αυτόν και για τον Παναθηναϊκό.

 

Το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό είναι ότι διαχρονικά τρώει τις σάρκες του και ενίοτε και τα... παιδιά του. Αυτούς που τρώει πάντοτε είναι τους προπονητές του!

 

Με αφορμή τον Φερέιρα προσπάθησα να θυμηθώ τον τελευταίο προπονητή που είχε πλήρη διοικητική στήριξη, αλλά και πλήρη αποδοχή από τον κόσμο και τα ΜΜΕ!

Χρειάστηκε να φτάσω στην περασμένη... χιλιετία, στον αείμνηστο Γιάννη Κυράστα!

 

Ας αρχίσουμε από τον Φερέιρα. Τόσο το φετινό καλοκαίρι όσο και το προηγούμενο ο Δημήτρης Γόντικας προετοίμαζε το έδαφος για τον Γιώργο Δώνη, αλλά δεν του έκατσε. Την πρώτη φορά λόγω αποζημίωσης και φέτος λόγω... Αλαφούζου!

 

Ο Νίκος Νιόπλιας που κατέκτησε το νταμπλ, ήταν διαρκώς στην αμφισβήτηση λόγω απειρίας!

 

Ο Χένκ Τεν Κάτε που ήρθε μετά βαίων και κλάδων, βρέθηκε στην εμπόλεμη ζώνη της πολυμετοχικότητας, αλλά και της δικής του στενοκεφαλιάς.

 

Ο Ζοσέ Πεσέιρο κατάφερε να χάσει ένα Πρωτάθλημα μέσα από τα χέρια του (έχει μείνει στην ιστορία η... συχνοουρία που τον έπιασε από το άγχος του στο περιβόητο ματς της Ξάνθης) και να φύγει με την ταμπέλα του προπονητή που προσπάθησε να σβήσει από τον χάρτη το Νίνη!

 

Ο Βίκτορ Μουνιόθ μπορεί ν' ανέδειξε το Νίνη, αλλά έχασε με κατεβασμένα τα χέρια το Πρωτάθλημα και με εντελώς άδοξο τρόπο το Κύπελλο (Λάρισα).

 

Ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι μπολιάστηκε με την "Τζιγκερίτιδα" που έλεγε ότι εχθροί μας είναι οι οπαδοί μας και τα ΜΜΕ, κάνοντας δώρο στον Ολυμπιακό πολύ εύκολους τίτλους.

 

Ο Ζντένεκ Σκάζνι ήρθε για να κάνει όλα τα χατήρια της διοίκησης (χαμηλό μπάτζετ), αλλά μόλις στράβωσαν τα αποτελέσματα έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος.

 

Ο Γιτζάκ Σουμ ο οποίος πήρε το νταμπλ του 2004, σε όλη την παρουσία δεχόταν φθορά εκ των έσω, αφού το Πρωτάθλημα έπρεπε να πιστωθεί στον Ζάετς (Τζίγκερ), μετατρέποντας τον Ισραηλινό σε διεκπεραιωτή!

 

Ο Σέρχιο Μαρκαριάν έπρεπε να φύγει, γιατί μετά τα εγκλήματα της Ριζούπολης, ήξερε πλέον πάρα πολλά για τις ευθύνες της διοίκησης...

 

Ο Φερνάντο Σάντος έπεσε θύμα της σκληρής προετοιμασίας και της αντίδρασης (sic) των ποδοσφαιριστών...

 

Ο Άγγελος Αναστασιάδης μπέρδεψε την θρησκεία, με το κόμπλεξ και την ξενοφοβία με την Ζαν Ντ'Αρκ (υπάρχουν εχθροί παντού).

 

Για να φτάσουμε στην αλλαγή της χιλιετίας, όπου έγινε ένα ακόμη παράδοξο. Ο Παναθηναϊκός βρήκε στο πρόσωπο του Γιάννη Κυράστα έναν εξαιρετικό προπονητή. Έστω και εάν στην αρχή αμφισβητήθηκε, με αποκορύφωμα το πρωτοσέλιδο του "Φίλαθλου", "Λευκή πετσέτα από Βαρδινογιάννη με την επιλογή Κυράστα!"

 

Ωστόσο ο Έλληνας τεχνικός είχε την ατυχία τότε να πέσει στην αλλαγή "προεδρίας" - ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Έτσι έφυγε σαν φίλος με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη και έγινε... μπίλιες με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Εξ ου και περίφημες δηλώσεις στο "Έθνος" περί καπετάνιων και... μούτσων.

Όταν κλήθηκε να επιστρέψει, το 2001, τον περίμεναν στη γωνία και μόλις στράβωσαν τα αποτελέσματα στην Ελλάδα (στην Ευρώπη είχε πάρει μια θριαμβευτική πρόκριση στους "16" του Τσάμπιονς Λιγκ), τον έστειλαν...

 

ΥΓ. Τελικά η ανέδειξη ενός προπονητή σε ηγέτη είναι ευχή ή κατάρα; Ευχή για όσο καιρό τον έχεις στον πάγκο σου και κατάρα μόλις φεύγει...

Θυμηθείτε τι τράβηξε η ΑΕΚ με τον Μπάγεβιτς και τι θα τραβήξει ο Ολυμπιακός λόγω Βαλβέρδε!

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter