Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2017

Αδιέξοδο

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Μας συγκινεί η μαχητικότητα του Ουζουνίδη αλλά αντί ν' αναλώνεται σε κράξιμο προς τους ποδοσφαιριστές ας σκεφτεί ότι πολλοί εκ αυτών δεν κάνουν ούτε για την Κ20, το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ...νιώθουν, μα ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ.

Γράφει ο Δημήτρης Στρατής.

Με το χθεσινό του ξέσπασμα ο Μαρίνος Ουζουνίδης προσπάθησε να ταρακουνήσει τον εγωϊσμό των ποδοσφαιριστών του για όσο καιρό τέλοσπάντων οι τελευταίοι παραμένουν κάτοικοι Κορωπίου. Κενά τα λόγια του προπονητή ,κατά την άποψή μας, αφού το κλαμπ στερείται ευρείας ελληνικής βάσης η οποία ξέρει πως ο σύλλογος ακόμα και στα χειρότερά του είναι μαγαζί-γωνία και αργά ή γρήγορα θα ξαναβρεθεί στο σημείο που του πρέπει.

Ο κόουτς προσπαθεί να πείσει τους αλλοδαπούς να βγάλουν καλύτερο εαυτό ώστε οι μελλοντικοί τους εργοδότες να προσφέρουν καλύτερα συμβόλαια. Βέβαια η κατάσταση που βιώνει ο Εβρίτης είναι πρωτοφανής. Συνήθως όταν οι προπονητές μαντρώνουν τους παίκτες και τους αρχίζουν στη κατσάδα το μότο είναι “αν συνεχίσετε έτσι, κάποιοι δεν θα είστε μαζί μας” κι όχι “θα το σκεφτώ αν θα είμαι μαζί σας”. Σιγά μην νοιάξει τους ποδοσφαιριστές (που δεν ξέρουν που θα τους βρει το 2018) αν ο Ουζουνιδης συνεχίσει να είναι προπονητής του ΠΑΟ. Τι είχαμε, τι χάσαμε, σ' αυτό το σωματείο -δεκαετίες τώρα- παρατηρούμε παντελή απουσία στοιχειωδών κανόνων που διέπουν τη λειτουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Όσο κι αν ο προπονητής καταφεύγει σε κόψιμο ρεπό, σκληρότερες προπονήσεις, βιντεοθεραπείες, δεν υπάρχει το παραμικρό αντίκρισμα, αφού οι παίκτες αισθάνονται ότι δεν ελέγχονται από πουθενά κι ως εκ τούτου δεν υπάρχει πρόβλημα να λουφάρουν ή να κοιτάξουν την πάρτη τους. Ποιος θα τους συνεφέρει, ποιος θα τους εμπνεύσει από “πάνω”; Ο αγριόγατος, μήπως;

Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που γράφαμε ακριβώς τα ίδια για τις ένδοξες εποχές που “διοικούσαν” ο Φιλιππίδης, ο Μήτσου, ο Κωνσταντόπουλος, η επικοινωνιακή στρατηγική χαρασσόταν στα γραφεία του “Derby” των 300 φύλλων, με την cult “ομάδα κρούσης” (Κάτια, Ιάκωβος, Τσάκι, Ιταλός φοιτητής από την Κυψέλη) να “σκρινάρει” το βράδυ από τις ραδιοφωνικές συχνότητες! Εκεί κατάντησαν τον πιο περήφανο και αστικό σύλλογο της χώρας οι ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΙ κάτοικοί της!!!

Επανάληψη εκείνων των ημερών ζούμε ξανά και ξανά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται, δεν προβληματίζεται, δεν αγχώνεται, η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών δεν αποκλείεται από χθες να νιώθει κι ενοχλημένη από την κίνηση του προπονητή να τους κράξει, την ώρα που οι περισσότεροι με μια κατάθεση προσφυγής (είναι προς τιμήν τους ότι κανείς δεν έχει σκεφτεί αυτή την κίνηση) θα μπορούσαν να βάλουν το κλαμπ στα σχοινιά.

Ο ΠΑΟ -ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων- είναι υποχρεωμένος απέναντι τους. Όσο η αφεντιά τους κι οι μάνατζέρ τους συζητάνε καθημερινώς για την επόμενη ομάδα τους, είναι χαμένη υπόθεση να προσπαθείς να τους θίξεις τον εγωϊσμό. Ας προσπαθήσουν όλοι μαζί να σώσουν ότι σώζεται κι από τον Γενάρη οι προπονητές να προσπαθήσουν με τα παιδιά της ακαδημίας και τις μεταγραφές του “50άρικου” (Αυλωνίδης, Τζανδάρης) να πάρουν μια θέση στη μέση του βαθμολογικού πίνακα.

Όσο κι αν το παλεύει ο Μαρίνος, ότι κι αν τους πει, απλώς καθυστερεί το αναπόφευκτο, για όσο καιρό αντέχουν τα νεύρα του να βρίσκεται στο σωματείο επιβάλλεται να ξεκαθαρίσει στο νου του τον “Παναθηναϊκό νο4” που θα προκύψει μέσα σε έξι μήνες και θα έχει ανάγκη να στηριχθεί από διαφορετικούς πυλώνες. Οι ξένοι δεν έχουν κανένα λόγο να τα δώσουν όλα, από τη στιγμή που το κορμί τους είναι το μοναδικό τους περιουσιακό στοιχείο και μπορούν να το εκμεταλλεύονται το πολύ έως 15 χρόνια για να βγάλουν τα προς το ζην, χώρια που πολλοί εξ αυτών είναι μετρίου επιπέδου, άρα “καλά” συμβόλαια δεν πρόκειται να συνάψει ουδείς.

Ποιος μπορεί να τους κακίσει όταν αυτή τη στιγμή δεν επιθυμούν να βάλουν τα πόδια τους στην φωτιά, θέλοντας να προστατέψουν τον εαυτό τους από τραυματισμό, βρισκόμενοι σε κλαμπ που δεν μπορεί να τους πληρώσει στην ώρα του; Με την σειρά τους είναι φυσιολογικό να σκέφτονται οτι θα κάνουν τα απολύτως απαραίτητα κι αυτό από ...καλή καρδιά!

Έπειτα είναι και το θέμα ατομικής ποιότητας. Ακόμα κι αν οι προπονητές τους ξεθεώνουν στο “Καλαφάτης” καθημερινά, ακόμα κι αν φτιάξει η φυσική κατάσταση, ακόμα κι αν συγκεντρωθούν όλοι, αμφιβάλλουμε αν πολλοί εξ αυτών θα έβρισκαν θέση στο ρόστερ π.χ της Τρίπολης ή της Κέρκυρας.

Έπειτα αν μια μέρα ερχόταν ο εργοδότης σας και σας χαιρετούσε αιφνιδιαστικά λέγοντας “παρκάρω” ευκολότατα θα το γυρίζατε κι εσείς στο σορολόπ, γνωρίζοντας ότι θα πληρώνεστε με “έναντι” κι αυτό όχι με συνέπεια... Ποτέ δεν θα κουραστούμε να το γράφουμε. Το συγκεκριμένο σύνολο έχει κάνει ΥΠΕΡΒΑΣΕΙΣ, κρατώντας μέχρι πρότινος άπαρτη τη Λεωφόρο, κοντράροντας τη Μπιλμπάο, “ξεδοντιάζοντας” την Ε.Ο, φέρνοντας στο “αμήν” την ΑΕΚ, δίχως Μπεργκ-Ζέκα-Λέτο-Εμποκού-”Κλώνα”, με πολλούς τραυματισμούς βασικών (μόνο ο Κουλιμπαλί από το καλοκαίρι έχει υποστεί τέσσερις θλάσεις) και “αγριόγατο” στο (λέμε τώρα) κουμάντο!

Μας συγκινεί η μαχητικότητα του Ουζουνίδη αλλά αντί ν' αναλώνεται σε κράξιμο προς τους ποδοσφαιριστές ας σκεφτεί ότι πολλοί εκ αυτών δεν κάνουν ούτε για την Κ20, το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ...νιώθουν, μα ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter