Τετάρτη, 08 Νοέμβριος 2017

Ανταγωνισμός μόνο στο μυαλό των αντιπάλων

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αν ο ΠΑΟ κερδίσει την Παρασκευή θα πράξει κάτι που το έχει κάνει αμέτρητες φορές, η επιτυχία θα έχει ξεχαστεί το πολύ σε 48 ώρες.

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ.

Το επερχόμενο ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ αποτελεί ευκαιρία ομαλοποίησης αλλά μπορεί να εξελιχθεί και ως αφορμή για μεγάλες ανακατατάξεις. Ο ΠΑΟ είναι στα σκοινιά κι επειδή η υπομονή ποτέ δεν ήταν αρετή σε αυτό τον τόπο ο Τσάβι Πασκουάλ μπορεί να αισθανθεί πολύ άβολα σε περίπτωση νέας ήττας την Παρασκευή.

Το να κάνεις μια ομάδα ανταγωνιστική σε τοπ επίπεδο δεν είναι απλό. Θυμόμαστε τους Παυλοθανάσηδες να τα σκάνε για να φέρουν στην Αθήνα τον Ράτζα, τον Σκοτ, τον Κόμαζετς, το Γκάλη, τον Φάνη, να δηλώνουν περιχαρείς ότι θα τους σαρώσουν όλους σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά από το 1991 που ο Παύλος είδε πολύ ζεστά το μπάσκετ μέχρι το 1998 που πήραν το πρώτο τους πρωτάθλημα (είχαν μεσολαβήσει δύο κύπελλα Ελλάδος, ένα διηπειρωτικό και το Παρίσι) θέτοντας τις βάσεις για την παντοκρατορία, χόρτασαν πίκρες.

Σε μέρες που τα “έχωναν” αβέρτα ,όλα τα παραπάνω, κάνοντας τη Λεωφόρο και τη Γλυφάδα επίκεντρο της δημοσιογραφικής, μανατζερικής και οπαδικής βάσης όσο οι άλλοι έπαιζαν με Παπαδάκους, Μωραϊτηδες, Σταμάτηδες και...Γρηγόρηδες!

Για σκεφτείτε πως είναι να χαρακτηρίζεις την ομάδα σου... τσίρκο “αδειάζοντας” για μια ακόμα φορά (προηγήθηκε η ιστορία με το πούλμαν) τον προπονητή σου (που με τα καλά και τα στραβά του είναι αναμφισβήτητα κόουτς από το πάνω ράφι), όταν επιλέγεις να πορευτείς με χαμηλό μπάτζετ που εκ των πραγμάτων δεν επιτρέπει αλαλαγμούς σιγουριάς για φάιναλ-φορ και σάρωμα των τίτλων.

Εδώ που τα λέμε ούτε οι καλές μεταγραφές αρκούν για να μπει κάποιος σφήνα στους «πλούσιους» Ρώσους, Τούρκους, Ισπανούς. Το καταλάβαμε μεγαλειωδώς πέρσι όταν με τους “ακριβούς” Μπουρούση, Τζέιμς ο Εξάστερος έγινε παιχνιδάκι στις ορέξεις της Φενέρ. Αναλογιστείτε τι μπορεί να συμβεί όταν επικοινωνιακά πας να περάσεις το κρέας, ψάρι επενδύοντας σε παιδιά που αύριο μπορεί να εξελιχθούν σε mega σταρ μα προς το παρόν έχουν δρόμο ανηφορικό να διανύσουν ακόμα ώσπου να συνηθίσουν το βάρος των απαιτήσεων που υπάρχει από αυτούς.

Κατανοητό από μια μεριά μερικοί από τους καλαθοσφαιριστές να ψάχνονται ή να αγχώνονται βλέποντας 15.000 κόσμο στις εξέδρες, είναι όμως άτοπο να περιμένουν οι αθλητές από τους φιλάθλους να κατανοήσουν ότι αν και αμείβονται τόσες χιλιάδες ευρώ δεν κάνουν τον κόπο σε κάθε προπόνηση να μείνουν στο γήπεδο μισή ωρίτσα παραπάνω εξασκώντας τον καρπό τους, σουτάροντας 500 ελεύθερες βολές παραπάνω που τείνουν να εξελιχθούν σε...γάγγραινα! Τα ελεύθερα, ανενόχλητα σουτάκια από τα 4 μέτρα, αν είναι ποτέ δυνατόν!

Όπως και να 'χει οι υπέρμετρες φιλοδοξίες που ζυμώνονται κάθε καλοκαίρι από το περιβάλλον του boss για σάρωμα των πάντων στην Ευρωλίγκα κι εύκολο νταμπλ στην Ελλάδα φέρνουν υπέρμετρες απαιτήσεις κι οι μεγάλες απαιτήσεις σε γεμίζουν εντάσεις: αν αυτές αδυνατείς να τις διαχειριστείς η αποτυχία (και μάλιστα ακριβοπληρωμένη κάμποσες φορές, όπως πέρσι), είναι πίσω από την πόρτα.

Έχουμε την βεβαιότητα πως αν την Παρασκευή το βράδυ ο Παναθηναϊκός ηττηθεί στο ΣΕΦ θ' ακολουθήσουν αλλαγές κι όλα αυτά στο όνομα ενός άκρατου εγχώριου ανταγωνισμού που γίνεται για το ...τίποτα. Το φαληρικό γήπεδο είναι ιδιαίτερα οικείο στην ομάδα που καλείται με ένα ακόμα “διπλό” να εξασφαλίσει την ηρεμία της για μερικές εβδομάδες, στο κάτω-κάτω δεν έχει ν' αντιμετωπίσει καμιά ομαδάρα.

Εδώ που τα λέμε μπασκετικό τμήμα ΟΣΦΠ ουσιαστικά δεν υφίσταται, αν εξαιρέσεις τα χρόνια του Ιωαννίδη (που οι ίδιοι αποκαλούσαν «χρόνια της...μαφίας» όταν είχαν εμπλακεί σε δικαστικές περιπέτειες με τον «ξανθό»), το ευρωπαϊκό στην Πόλη που κοιμήθηκε ο Θεός (κι ο Καζλάουσκας) τώρα το μόνο που θα μπορούσαν να εξιστορούν με συγκίνηση ήταν οι τίτλοι την δεκαετία του...1970, το ευρωπαϊκό με την Μπαρτσελόνα -με τον Σάσα Τζόρτζεβιτς τραυματία- κι η κούπα εναντίον της Ρεάλ!

Μιλάμε για σωματείο που θεωρεί σημαία του τον...Τόμιτς, βραβεύει εν μέσω αποθέωσης τον ...Αντιτς (χαχαχα), ε, μετά από αυτά χρειάζεται να γράψουμε περισσότερα για την μπασκετική τους ...παράδοση; Ο ανταγωνισμός που υπάρχει είναι εξ αρχής ΝΟΘΕΥΜΕΝΟΣ, αφήστε που τα μεγάλα τους τρόπαια τα πήραν με ηγέτες που ανδρώθηκαν στο παναθηναϊκό πρόγραμμα (Σπανούλης, Περπέρογλου).

Οι δύο ομάδες, δεκαετίες τώρα, δεν ξεκινούν ποτέ από την ίδια βάση. Η πελατειακή σχέση που έχει αναπτυχθεί κάνει τον ΠΑΟ κάθε χρόνο φαβορί για τους τίτλους, οι απέναντι κούπες δεν έχουν, κρεμούν μπάνερ συμμετοχών στο ταβάνι του γηπέδου τους και τους φτάνουν μικρά πράγματα για να βρίσκουν στα Μέσα τους να πανηγυρίζουν: οι ευρωπαϊκές νίκες επί του Παναθηναϊκού, οι προκρίσεις στα φάιναλ-φορ(άνευ αντικρίσματος), τα ατομικά ρεκόρ του Σπανούλη κ.ο.κ.

Αν ο ΠΑΟ κερδίσει την Παρασκευή θα πράξει κάτι που το έχει κάνει αμέτρητες φορές, η επιτυχία θα έχει ξεχαστεί το πολύ σε 48 ώρες. Αν ,όμως, χάσει -στο όνομα ενός ανταγωνισμού που βρίσκεται κυρίως στο μυαλό των αντιπάλων -θα κινδυνεύσει να τινάξει στον αέρα τον προγραμματισμό του, αρχίζοντας (ξανά) από το μηδέν!

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter