Παρασκευή, 01 Δεκέμβριος 2017

Βαμβακάς και ΠΑΟ

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε την ελληνική λογική που έλεγε ότι όποιος δίνει βάρος στην Ευρώπη μένει πίσω στο πρωτάθλημα.

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ.

Βλέπαμε την Τρίτη το βράδυ το εξαιρετικό αφιέρωμα της NOVA στον Παναθηναϊκό της περιόδου 1993-1994 που σημαδεύτηκε από την κατάκτηση του σούπερ καπ αλλά και του κυπέλλου στον καλύτερο αγώνα (πιθανότατα) της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είχαμε επίσης εκείνη την περίοδο την αποπομπή του «δάσκαλου» Ίβιτσα Όσιμ, την πρόσληψη του «πρωτάρη» Χουάν Ρότσα που στην πρώτη του θητεία πέτυχε αδιανόητα πράγματα με το τριφύλλι.

Ο «Ινδιάνος» σε μια αποστροφή του λόγου του απέδωσε εύσημα για τα απίστευτα αποτελέσματα εκείνου του Παναθηναϊκού στο Γιώργο Βαμβακά η παρουσία του οποίου στο σύλλογο έχει περάσει στα ψιλά γράμματα της ιστορίας. Κι όμως ο «400άρης», τέως άρχοντας του στίβου (πρωταθλητής Ευρώπης εφήβων στην Πολωνία το 1979) αποτέλεσε το μεγαλύτερο όπλο του σωματείου ως το καλοκαίρι του 1996 όταν εντελώς αναίτια απομακρύνθηκε από το πόστο του παρότι το κλαμπ είχε αγγίξει τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με τον προπονητή να έχει επιλογές ΜΟΝΟ ανάμεσα σε 14-15 (το πολύ) ποδοσφαιριστές. Αδιανόητο για την σημερινή εποχή.

Ενθυμούμενοι τι μπάλα είδαμε από τις 16.3.1994 (ΠΑΟ-Ηρακλής 3-0, στην «πρώτη» του Χουάν, με τρία γκολ του Κριστόφ Βαζέχα που είχε κάνει τον Γιωργάκη Ανατολάκη να βιώσει το χειρότερο απόγευμα της καριέρας του) ως το καλοκαίρι του 1996 δεν έχουμε παρά να βγάλουμε το καπέλο στον καλύτερο -ίσως-γυμναστή που δούλεψε ποτέ στο κλαμπ.

Τα ωραία φάνηκαν από το καλοκαίρι του 1994, όταν ο ΠΑΟ έτρεχε δυο ταχύτητες πάνω από τους αντιπάλους του με τις αντοχές των πρασίνων να είναι παραπάνω από εντυπωσιακές. Σε χρόνια που οι φίλαθλοι τσακώνονταν για το αν εκείνο το σύνολο ήταν έργο Όσιμ ή Ρότσα, το μόνο βέβαιο ήταν πως η φυσική κατάσταση ήταν αποτέλεσμα επιστημονικής προετοιμασίας από τον άμεσο συνεργάτη του προπονητή.

Ο Παναθηναϊκός έβγαλε δυόμιση σεζόν με σκληρό ανταγωνισμό από την πολύ καλή ΑΕΚ της εποχής, με συνεχώς αντίξοες συνθήκες, με τραυματισμούς, προβλήματα, ταξίδια, ματς Τετάρτες και Κυριακές, ξεπέρασε την ελληνική λογική που έλεγε ότι όποιος δίνει βάρος στην Ευρώπη μένει πίσω στο πρωτάθλημα. Όλος ο κόσμος είχε μεταβληθεί σε εργάτες που με διπλοβάρδιες κατάφεραν σχεδόν το ακατόρθωτο, να ακουμπήσουν δεύτερο τελικό Πρωταθλητριών, κάνοντας πλάκα και στους εγχώριους αντιπάλους.

Ο ΠΑΟ δεν σταματούσε να τρέχει ακόμα κι αν τα παιχνίδια στράβωναν:

-Τον Αύγουστο του 1994 έχανε 2-1 από την Αναγέννηση Γιαννιτσών ως το 85΄ , τελικώς νίκησε 3-2.

-Το Νοέμβρη με τον Απόλλωνα στο Μαρούσι παρότι ήταν σοκ το 0-2 των φιλοξενούμενων, μείωσε σε 1-2 στο τέλος.

- Τον Ιανουάριο με την Ξάνθη έχανε 2-3 στο 118΄ αλλά με τρομερή πίεση στην παράταση πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε στο 120΄

-τον Μάρτη στο Καραϊσκάκη βρέθηκε να χάνει 2-1 στις αρχές του δεύτερου μέρους αλλά στα τελευταία λεπτά έγειρε το γήπεδο, έστω κι αν χρειάστηκε η απόκρουση του Βάντσικ στο πέναλτι του Αλεξανδρή για να σφραγιστεί η πρόκριση.

-στον τελικό με την ΑΕΚ ο αντίπαλος ήταν καλύτερος στα 90 λεπτά, αλλά στην παράταση ούτε που πλησίασε στην περιοχή, με το τέρμα του Βαζέχα στο 119΄ να δίνει στο κλαμπ το 3ο σερί κύπελλο, κάτι που είχε να συμβεί από το ...1961.

-στο πρωτάθλημα με το γκολ του Καπουράνη στο τέλος μέσα στο Καραϊσκάκη

-με την Παναχαϊκή στο ΟΑΚΑ-μετά την υπερπροσπάθεια στο Οπόρτο με δέκα παίκτες-όπου το γκολ του Μάρκου στο 88΄ ξεκλείδωσε το «πούλμαν»

-με τον Άρη στο Μαρούσι το σκορ ήταν 1-1 ως το 89΄ αλλά δύο φοβερές ενέργειες του Λαγωνικάκη στα χασομέρια δημιούργησαν ισάριθμα γκολ από τον Βαζέχα.

-Με τον Ηρακλή στο βορρά όπου η κεφαλιά του Μάρκου στο 90΄ έσωσε τον πόντο (1-1)

Θυμόμαστε την φοβερή ΑΕΚ της εποχής να γνωρίζει (όπου ο Σαραβάκος, ο Δημητριάδης, ο Τσάρτας ήταν παγκίτες) έξι (!) σερί ήττες από τον Παναθηναϊκό, μιλάμε για σύνολο που είχε διαλύσει τους Ρέηντζερς κι είχε βάλει ζόρια στη Μίλαν και τον Αγιαξ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Θυμόμαστε το παιχνίδι ΠΑΟ-Μπριζ με τους Βέλγους να έχουν παραδώσει πνεύμα από το 70΄ και να τους σώζουν τα δοκάρια, την εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Χάιντουκ με τους Κροάτες να γλιτώνουν την ήττα κατά τύχη, το απίστευτο παιχνίδι με τη Ναντ στη Γαλλία χωρίς Βαζέχα, Γ.Δ, Δώνη, Αλεξούδη, Νιόπλια, Κολιτσιδάκη με Λαγωνικάκη να σκάει διαρκώς «ποδιές» και στον πάγκο ,δίπλα στο Ρότσα, Γκούμα, Αλεξόπουλο, Καφφέ, Μπασινά! Νταηλίδικο «Χ» μέσα στο χιόνι, με τον ρέφερι να αρνείται πεναλτάρα-μαρς πάνω στον Μπορέλι.

Για να μην αναφέρουμε την ματσάρα στο Αμστερνταμ όπου ο ΠΑΟ βραχυκύκλωσε μια ομάδα που τότε αντιμετωπιζόταν μόνο από κομπιούτερ αγωνιζόμενος μοντέρνα, μεθοδικά, δίχως διώξιμο μπάλας στα όρια της απόγνωσης, μήτε σκληρά φάουλ, σ’ ένα παιχνίδι που έδειξαν ζωντανά 73 τηλεοπτικοί σταθμοί και μετέδωσαν 200 κανάλια

Χάρη στη τεράστια κλάση κάποιων, την καλή νεράιδα που πάντα συντρόφευε τον Ρότσα («βουντού» το έλεγαν οι αντίπαλοι) και την επιστημονική κατάρτιση του Γιώργου Βαμβακά ο ΠΑΟ εκείνων των χρόνων διέθετε όλα τα στοιχεία που προαπαιτούνταν για να είναι ανταγωνιστικός σε τοπ επίπεδο: χαρακτήρα, πίστη, ξέχειλη δίψα να πετύχει το ακατόρθωτο συνδυάζοντας πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ.

Η ΑΕΚ το 1995 και ο ΠΑΟ το 1992 μπήκαν σε όμιλο. Οι πράσινοι το 71 και το 85 έπαιξαν τελικό και ημιτελικό Πρωταθλητριών. Στο κυπελλούχων ο ΠΑΟΚ πήγε στους «8» το 1974, ο ίδιο η Λάρισα το 1985 και η Ε.Ο το 1993. Στο ΟΥΕΦΑ η ΑΕΚ πορεύτηκε ως τους «4» το 1977 και ο ΠΑΟ ως τους «8» το 1988! Από αυτές τις ομάδες καμία μα καμία δεν πήρε την ίδια σεζόν το πρωτάθλημα, με το τριφύλλι να καταγράφει ακόμα μία πρωτιά το 1996!

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter