Τρίτη, 21 Νοέμβριος 2017

Καθαρές εξηγήσεις, επιτέλους

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Έχουμε βαρεθεί στον ΠΑΟ δεκαετίες τώρα τους “χρησμούς”, κοινό, παρατρεχάμενους, ρεπόρτερ, να προσπαθούν να ερμηνεύσουν στρατηγικές.

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ.

Με αφορμή την είδηση παραμονής του Γιάννη Αλαφούζου στο Δ.Σ της ΠΑΕ τα social media γέμισαν σχόλια εσωστρέφειας και ενδοπαναθηναϊκής διαμάχης όπου για νιοστή φορά ασχολιόμασταν για τους πρωταίτιους που έφεραν τον Όμιλο στη δεινή σημερινή του θέση.

Πολλοί θεωρούν ως αρχή των δεινών που τραβά ο Α.Ο το απόγευμα που το Πεδίο του Άρεως πλημμύρισε αγανακτισμένο κόσμο. Λησμονούν όμως μια σημαντική παράμετρο, πριν από τη μάζωξη τόσων χιλιάδων νοματαίων στο κέντρο της Αθήνας, με την πολιτική της διοίκησης να βαστά τους φανατικούς εκτός εξεδρών ένα γηπεδάκι 16.000 θέσεων ΔΕΝ γέμιζε.

Αντί το επιτελείο της ΠΑΕ ν' ασχολείται νυχθημερόν με την κριτική στάση της “13” απέναντί, θα έπρεπε να ασχολείται με τους πολλαπλάσιους απλούς φιλάθλους και τους λόγους που δεν έρχονταν στο γήπεδο. Μην γελιόμαστε, αν η ομάδα ήταν υγιής οι οργανωμένοι δεν θα έβρισκαν πεδίο έκφρασης, οι αντιδράσεις τους ελάχιστα θα απασχολούσαν, θα τους “κάλυπταν” χιλιάδες ανοργάνωτοι που θα τίγκαραν τη Λεωφόρο με λαχτάρα να παρακολουθήσουν μια ομάδα του γούστου τους.

Φτάσαμε να υποδεχόμαστε 1η αγωνιστική την Ε.Ο στη Λεωφόρο το 2007 και το γήπεδο να είναι ....άδειο, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το φωτορεπορτάζ της ΠΡΑΣΙΝΗΣ που λίγες μέρες μετά το 0-0 της πρεμιέρας καλούσε τους αναγνώστες της να μετρήσουν έναν-έναν (!!!) τους οπαδούς που κάθονταν στη 13. Τα όσα ακολούθησαν (συλλαλητήριο, πολυμετοχικότητα, εσωτερικές έριδες, “παρκαρίσματα”, Τσάκες, Αλαφούζος, Νταμπίζας, πόλεμος και...εκεχειρία με την Ε.Ο, νέο “παρκάρισμα”) είναι γνωστά.

Αν κάτι λείπει διαχρονικά από τον Παναθηναϊκό είναι οι ΚΑΘΑΡΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ. Αναπολούμε πολλές φορές τον Ανδρέα Βγενόπουλο. Μπορεί να του καταλογίζονται πολλά για ήξεις-αφίξεις, αλλά είχε μια σημαντική ικανότητα, στα όσα έλεγε ήταν σαφής, τοποθετώντας τα πράγματα στη βάση που ο ίδιος επιθυμούσε. Σου εξηγούσε ότι θέλω τα πράγματα να γίνουν έτσι κι έτσι γι αυτό και γι αυτό το λόγο, χωρίς να θέτει βάσεις διαπραγμάτευσης αλλά όρους. Γι αυτό έφαγε το κεφάλι του άλλωστε, αφού τα Μέσα των υπόλοιπων μετόχων τον “ρήμαξαν”. Σ' ένα τόπο που όλοι έχουν συνηθίσει να διαπραγματεύονται ή να μιλούν μέσω “κύκλων” το να συνομιλείς με άτομο που με τα λόγια του δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελιγμών δεν είναι εύκολο.

Έχουμε βαρεθεί στον ΠΑΟ δεκαετίες τώρα τους “χρησμούς”, κοινό, παρατρεχάμενους, ρεπόρτερ, να προσπαθούν να ερμηνεύσουν διαθέσεις,στρατηγικές, σε κανέναν δεν έγινε μάθημα το καλοκαίρι του 2013 όταν ο οργανισμός επικοινώνησε ξεκάθαρα ότι πάει να “χτίσει” γνωρίζοντας τρομακτική αποδοχή από τους οπαδούς. Χτικιάσαμε τα τελευταία χρόνια να μοιράζονται δηλώσεις, ανακοινώσεις, θέσεις από τον οργανισμό ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!

Ο Παναθηναϊκός τούτη τη στιγμή δεν χρειάζεται πολλά, μονάχα ένα μπροστάρη που θα εμπνεύσει/συσπειρώσει τον κόσμο, θα προσφέρει όραμα, θα διαλέξει σωστούς συνεργάτες και σιγά-σιγά θα βγάλει το κλαμπ από τον βούρκο, στο κάτω-κάτω το παράδειγμα του Αναστασίου είναι νωπό, έχοντας μάλιστα συνεργάτες...Ολυμπιακούς (Νταμπίζας, Αλαφούζος).

Είμαστε 1000% βέβαιοι ότι αν αύριο το πρωϊ ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο Νικόλας Πατέρας, ο Αδαμάντιος Πολέμης έκαναν κίνηση σωτηρίας θα παρατηρούνταν τσουνάμι ενθουσιασμού. Πρόσωπα που -με τα καλά και τα άσχημά τους- έχουν συνδεθεί με τη μοναδική περίοδο τα 21 τελευταία χρόνια που ο ΠΑΟ θυμήθηκε τον εαυτό του (ένας σύλλογος με κύρος, κρυστάλλινος, με 35.000 διαρκείας, περήφανες ευρωπαϊκές βραδιές και ακριβός στο χορτάρι).

Αρκετοί αναπολούν τις μέρες του Τζίγκερ μόνο και μόνο επειδή “δεν χρωστούσαμε”, μόνο που είναι ζωντανή στη μνήμη η χαώδης διαφορά γούστου ανάμεσα στον ΠΑΟ που ονειρεύονταν οι πολυμετοχικοί (με τους “τρεις Πιζάρο”) και την ομάδα του Ενακαρίρε, του Μίτου, του Αντριτς, του Βύντρα, της...Κάτιας, του...Ιάκωβου και του Ιταλού φοιτητή από την...Κυψέλη!

Μετά το συλλαλητήριο του 2008 και το άνοιγμα της ΠΑΕ από την οικογένεια είχαμε την πράσινη “συμφωνία της Βάρκιζας” και την παράδοση των όπλων από τις “αντιμαχόμενες” πλευρές, μόνο που η Ιστορία δείχνει ότι συχνά έπειτα από τέτοια γεγονότα ο εμφύλιος μπορεί να συνεχιστεί εντονότερα.

Ο σύλλογος έχει τεράστια ανάγκη έναν άνθρωπο ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ. Ο κόσμος θα τον αγκαλιάσει ακόμα κι αν δεν πρόθυμος να σπρώξει ΤΑ πακέτα στην αγορά, τουλάχιστον στην αρχή! Εδώ αποδέχθηκε τον Γιάννη Αλαφούζο που στο πράσινο περιβάλλον έσκασε σαν κομήτης, με τις παλιότερες φωτογραφίες του στο ΣΕΦ να έχουν αποτυπωθεί στο οπαδικό υποσυνείδητο!

Έχει βαρεθεί ο κόσμος να διοικείται κοτζάμ ΠΑΟ όχι από πρόεδρο (δηλαδή κάποιο που χρεώνεται αποφάσεις και διαχειρίζεται κρίσεις) αλλά από μερικούς που υπάρχουν ίσα-ίσα για να μην είναι άδεια η καρέκλα. Ο Όμιλος δεν γίνεται να κουμαντάρεται από μυστικοσυμβούλους, ούτε από μπροστινούς, όλα αυτά οδηγούν -με τον ασφαλέστερο τρόπο- στην καταστροφή.

Ακόμα κι επί πολυμετοχικότητας φτάσαμε στο αμήν επειδή κάποια στιγμή η άποψη του Πατέρα μετρούσε έπειτα από εκείνη του Βγενόπουλου, του Παύλου, του Τζίγκερ, εν τέλει η ΠΑΕ “βάρεσε κανόνι” επειδή στις αποφάσεις που θα έπρεπε να παίρνει ο “νο1” της ιεραρχίας (και που φυσικά γι αυτές θα κρίνονταν στο τέλος της θητείας του) παρέμβαιναν ΟΛΟΙ με τον δικό τους τρόπο, τα δικά τους επικοινωνιακά επιτελεία.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter