Τρίτη, 14 Νοέμβριος 2017

Περισσότερη εμπιστοσύνη στους γηγενείς

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Περιμένουμε να κάνει ΕΝΑ καλό ματς ο κάθε Λοτζέσκι, Νίκολς, Φελντέιν και δεν δίνουμε ευκαιρίες σε παιδιά δικά μας. Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ.

Με πεντάδα Ελλήνων τέλειωσε ο Παναθηναϊκός το ματσάκι της Κυριακής στη Νέα Σμύρνη, είναι τέτοια η φύση του πρωταθλήματος που ο κόουτς μπορεί άνετα να κάνει πράξη την ελληνοποίηση που εξήγγειλε η διοίκηση επί Ιβάνοβιτς κι ακόμα περιμένουμε να δούμε, τέσσερα χρόνια μετά!

Ο Όγκαστ, ο Μήτογλου, ο Θανάσης μπορεί να έχουν ελλείψεις για τα απαιτητικά παιχνίδια της Ευρώπης αλλά απέναντι στα αδύναμα σύνολα εντός συνόρων μπορούν να βελτιωθούν, να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους, να βάλουν διαρκώς μεγαλύτερους στόχους. Παρατηρούμε π.χ τις “πλαστικές” κινήσεις του Όγκαστ και δεν βλέπουμε π.χ που υπερτερεί ο Αγράβανης εκτός από το γεγονός ότι ο τελευταίος βάζει τις βολές!

Ο Πασκουάλ μπορεί π.χ να επιμείνει περισσότερο στον Μποχωρίδη, ν' αυξήσει κι άλλο το χρόνο των μικρών στο πρωτάθλημα ελπίζοντας να μην αποκτήσουν τις συνήθειες του Μπόγρη που από την εφηβεία το έριξε στη dolce vita με συνέπεια να έχουμε ξεχάσει ότι είναι αθλητής! Από το να παίζει στη χάση και στη φέξη ο Ντένμοντ (που από καλός πασέρ που παρουσιάζονταν στα φιλικά, τώρα παρατηρούμε ότι στο ρεπερτόριό του υπάρχει μονάχα το τρίποντο) εκατό φορές καλύτερα να “ζυμώνονται” τα δικά μας παιδιά που θα δουν πιο ζεστά τον ΠΑΟ από τους μισθοφόρους και μπορείς να ελπίζεις πάνω τους όσον αφορά το χτίσιμο κορμού.

Καλοί είναι οι Αμερικανοί «μπόμπερ», ακόμα προτιμότεροι όσοι έχουν εμπειρίες από την απαιτητική Ευρωλίγκα , αλλά δύσκολα πληρώνεις σήμερα για να φέρεις στην Αθήνα παιδιά που εκτός από το street basketball μπορούν να αποδώσουν το ίδιο καλά και στο κοντρολαρισμένο-σκεπτόμενο μπάσκετ.

Γι αυτό το λόγο, ο Ζοτς δεν μάζευε ποτέ πολλούς Αμερικάνους στις ομάδες του, γι αυτό τα τελευταία χρόνια την πατάμε στην Ευρώπη ποντάροντας σε παιδιά (Τζέιμς, Ουίλιαμς) που δεν ξέρουν να διαχειριστούν την πίεση του ΠΡΕΠΕΙ. Αυτό εξηγεί γιατί και ο περσινός και ο φετινός ΠΑΟ μπορεί να τους κερδίσει όλους μα και να χάσει από όλους!

Η αλήθεια είναι πως σε σχέση με τους απέναντι που έχουν προωθήσει τους γηγενείς δίνοντάς τους το βάπτισμα του πυρός σε πολύ απαιτητικά παιχνίδια οι δικοί μας είναι ακόμα πίσω. Απορούμε π.χ γιατί τόσα χρόνια δεν αξιοποιείται ο Λευτέρης Μποχωρίδης που είχε ηγετικό ρόλο στα μικράτα του στον Αρη (μαζί με τον Αλέξανδρο Βεζένκοφ).

Περιμένουμε να κάνει ΕΝΑ καλό ματς ο κάθε Λοτζέσκι, ο Νίκολς, ο Φελντέιν (που αύριο, μεθαύριο θ' αναζητήσουν αλλού την τύχη τους) και δεν δίνουμε ευκαιρίες σε παιδιά που μας έχουν δείξει ότι έχουν τις προδιαγραφές να προσφέρουν 4-5 λεπτά! Ο Λεκαβίτσιους π.χ δείχνει μια χαρά περίπτωση αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως στην άμυνα δεν μπορεί να μαρκάρει ψηλότερα γκαρντ, δεν μπορεί να κάνει μπλοκ αουτ στα ριμπάουντ , ούτε να βάλει το κορμί του γερά στα σκριν.

Ο Μποχωρίδης ας πούμε είναι ψηλότερος, “μακρύτερος”, έχε αξιόπιστο σουτάκι από την περιφέρεια κι όμως τον έχουμε τόσο καιρό σε ρόλο βοηθητικού στις ...προπονήσεις όσο απέναντι ο ...Μάντζαρης αξιώνει 1.000.000 ευρώ το χρόνο για το συμβόλαιό του, τη στιγμή που ελάχιστα πράγματα έχει να επιδείξει καλύτερα από τον δικό μας...

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Join us on Facebook
Follow us on Twitter